De laatste roddels en nieuwtjes uit het Ceutelcot!!
|
|
De laatste roddels en nieuwtjes uit het Ceutelcot!! |
13-06-2011
Definitief is een akelig woord als je het op je eigen site zet. Al hebben we de
drukste periode van het jaar nog voor de boeg, bij veel dingen
zeggen we al tegen elkaar: "dat is dan de laatste keer". De mailtjes zijn, voor
zover ik dat kon met de lijst die ik nog in mijn bezit had, na de
computercrash in januari, de deur uit. De naasten zijn ingelicht. Er is begrip
en er is onbegrip. Want waarom stopt iemand met een goed lopend
bedrijfje? Ik kreeg veel mailtjes terug met complimenten. Over hoe goed ik
zorgde voor de dieren. Hoe betrokken ik was. Liefdevolle woorden.
Want wat is nu de echte reden.....
Ik denk dat juist die betrokkenheid en liefde voor dieren mij de das heeft
omgedaan. Als je werkt met dieren, dan hoor je veel. En zie je veel.
Zo veel, dat je bijna een hekel zou krijgen aan mensen. En mijn probleem is, dat
ik dat niet naast me neer kan leggen.
De afgelopen jaren heeft mijn gezin vaak tegen me gezegd, dat ik niet
verantwoordelijk ben voor al het dierenleed. Natuurlijk weet ik dat wel.
Maar tussen weten en doen zit verschil.
Voorbeeldjes? De telefoon gaat, en iemand wil een reservering maken. Ik leg uit
dat ik vol zit en echt niets meer er bij kan hebben. Het antwoord
is vervolgens: "Dan moeten de cavia's maar weg, want ik ben het zo zat om met
hen te leuren als ik weg wil!" Ja, dat trek ik me aan!
De telefoon gaat en iemand wil zijn cavia of konijn bij mij "dumpen" want de
kinderen "doen er niets meer mee". Ja, dat trek ik me aan!
Dat is de emotionele reden om er mee te stoppen.
Toen ik zeven jaar geleden begon met mijn CeutelCottage, had ik tien plaatsen in
de schuur. Al snel kwam daar de dierenlogeerkamer bij.
Daarna volgde de huiskamer. En toen Alex vertrok, kon ik ook die ruimte
gebruiken. Veel in overleg met mijn Frits....maar ook wel eens niet.
Ons hele huis staat ten dienste van de Ceutels. In iedere kast is wel iets te
vinden wat te maken heeft met dieren. Een minihuisje met een
dierentuin er in! :) Maar dat betekend ook dat je heel hard moet werken om het
netjes te houden, en geen luchtjes te krijgen.
Wel eens 30 hokken op één dag verschoont??
Wel eens 8 kroppen andijvie, 10 kilo witlof, 12 paprika's, 6 bossen peen met
loof, 2 kilo tomaten, 3 broccolistronken, 3 bossen peterselie en
drie bossen selderij, 6 maïskolven, een ijsdoos met gekookte macaroni, 3
leverworsten, 2 gekookte eieren, een kilo gewassen druiven,
20 komkommers naast je pakken melk gehad? En dat is het minste hoor! :) We
willen ons huis en de koelkast gewoon terug.
Dat is de praktische reden om er mee te stoppen.
Vier jaar geleden ben ik geopereerd en na die tijd ben ik
gaan kwakkelen met mijn gezondheid. Steeds hebben Frits en ik oplossingen
bedacht
om de CeutelCottage vol te blijven houden. Helaas heeft dat niet veel geholpen.
En de doktoren adviseren om een rustiger bestaan op te bouwen.
Dat is de lichamelijke reden om er mee te stoppen.
Dit doet pijn. De CeutelCottage is mijn kindje. Het stoppen is geen bevlieging,
maar een goed doorgedachte beslissing waar ik twee jaar
over heb gedaan. Frits heeft mij hierin niet beïnvloed, maar staat, nu ik de
beslissing heb genomen, wel voor 100 % achter me.
Ook het gevoel jullie in de steek te laten heeft me lang tegengehouden om te
stoppen. Dieren waar ik gek op ben die ik nooit meer zal zien.
Neem me dus maar niet kwalijk als ik deze zomer eens een keertje zal
volschieten. De tranen zitten hoog deze dagen....
31-05-2011
Ze keek naar zichzelf in een enorme spiegel en daarna naar haar moeder en mij.
Ze kauwde op haar lip van de zenuwen. Ze straalde!! En
ze moet de bruid nog worden. Gelukkig viel het niet op dat ik even niets zei,
dat was door die enorme brok in mijn keel even niet mogelijk.
Want wat was ze mooi. Toen we weer buiten stonden verzuchte ze, "hier heb ik
maanden naar uitgekeken, en binnen een uurtje is het alweer
voorbij". Hoe moet dat, als straks die trouwdag net zo snel voorbij zal vliegen
en daarna die prachtige bruidsjurk, die we gisteren gingen passen,
weer uit moet?? Ik mocht mee en maakte foto's. En samen met haar moeder zat ik
daar vreselijk trots op haar te wezen. Toen ik thuis kwam heb
ik mijn zoon gewaarschuwd om een zakdoek in zijn trouwpak te stoppen. Ik ben
bang dat we het niet droog gaan houden op de 27ste augustus!
18-05-2011
Had ik zomaar een hele week geen gastjes over de vloer. Niets erg, dan kan ik me
even op wat anders concentreren. Mijn ouders, die elke dag
een beetje ouder worden en meer en meer zorg nodig hebben. Mijn huis, wat ik wel
eens laat versloffen. Of die website waar je nu op kijkt en nog
steeds hier en daar konijnenanimaties heeft. Dacht ik..... Mijn beestjes dachten
daar anders over. Donderdag werd cavia Witje ziek en moest acuut
onder het mes. Een blaassteen die vlak voor haar urethra zat en er niet uit kon.
Een moeilijke operatie omdat de urinebuis week weefsel is. En het zat
ook nog op een rotplek. Maar mijn dierenarts is gewoon een kanjer. Ondanks dat
dit bepaald geen operaties zijn, die je iedere dag doet, pakte ze
haar mes en haalde de steen weg. Ik? Overdrijven met "steen"? Echt niet!!! Ik
heb er een foto van en oordeel zelf! Ik ben supertrots op mijn
dokter Jansen!
De vrijdagmorgen werd ik vroeg wakker. Omdat ons hondje hard lag te hoesten. Nu
heerst er in de buurt kennelhoest, dus ik was dan ook gelijk
goed wakker ook. En het zette door. En zo zat ik die middag weer bij de
dierenarts. En wat is Does ziek geweest. Vergelijk het maar met een stevige
griep. We gaan de goede kant weer op, maar zijn conditie is nul komma nul. En
zijn vertrouwde middagwandeling met een boel hondenvriendjes
heeft hij nu al weken moeten missen. Eerst omdat ik wilde voorkomen dat hij ziek
werd, en nu omdat ik wil voorkomen dat hij anderen ziek maakt.
Om hem te troosten kreeg hij een nieuw bedje. Dat was natuurlijk allang besteld,
maar het kwam zo uit dat het dit weekend in gebruik werd
genomen. Hiervoor sliep hij in een bench, die hij mijns inziens nu wel ontgroeid
was. Tijd voor een mooi open bedje met alles er op en er aan,
naast ons grote bed, hé ja gezellig! Ik blij, hond in de stress! Rechtovereind,
de oogjes op "ik wil dit niet", weigerde hij te gaan liggen. Laat staan
te gaan slapen. En dat moet als je ziek bent, anders wordt je niet beter! En
toen het vrouwtje eindelijk, door schuldgevoelens oververmoeid in slaap
viel, sprong hij bovenop haar. Dat was wel even schrikken! Maar de aanhouder
wint. En mijn laatste naam is Aanhouder! :)
Is het een
kanjer van een steen of niet!
10-05-2011
Hoe kan het toch, dat mijn dagen omvliegen en ik altijd tijd te kort kom, en die
tien minuten op de crosstrainer wel een eeuwigheid lijken.....??
05-05-2011
Hij vroeg me waarom ik er niet over had geschreven in mijn Verse Ceutels. Mijn
zoon. Gewoon, nog niet gedaan. Want al woont hij niet meer
thuis, zijn moeders Verse Ceutels leest hij wel. En omdat ik zo laaiend
enthousiast was, had hij natuurlijk wel verwacht dat er over hem een
Verse Ceutel werd geschreven. Maar je moet je kinderen nooit gelijk hun zin
geven. Laat ze maar een beetje wachten, dan is de verrassing des
te groter als het dan toch nog gebeurt. :)
Vlak voor mijn vakantie had ik de kans om bij mijn zoon in de bijrijderstoel te
kruipen en met hem mee te rijden op zijn vrachtwagen. Een ervaring
die ik niet had willen missen. Twee hele dagen en nachten samen op een paar
vierkante meter. De paden op de lanen in! We hebben mooie gesprekken
gevoerd. Herinnering opgehaald. Ouwe koeien uit de sloot getrokken en weer terug
gestopt waar ze hoorden. Keihard meegezongen met de radio
en vooral verschrikkelijk veel gelachen! Wat heb ik diep respect voor hem
gekregen. Want wat moet hij hard werken. Ik stapte om acht uur 's avonds
bij hem in de wagen en werd gelijk in mijn kleine bedje gepropt! Om half vier 's
nachts liep de wekker af. Stonden we op en aten ons meegebrachte
ontbijtje op. En daar gingen we. Van de ene hoek van Nederland naar de andere.
Met een prachtig uitstapje naar België, waar we de zon zagen opgaan!
En met een beetje mazzel kon hij na 15 uur op de been zijn, 's avonds ergens bij
een bedrijf douchen en ons magnetron prakkie in een kantine opwarmen.
Waarna we weer naar bed gingen. Tijdens die 15 uur zag ik hem voorbij scheuren
op een vorkheftruck. Sjouwen met zware containers en trailers af
en aan koppelen. Ik zag hem aandokken en formulieren invullen. Collega's uit de
brand helpen. Maar vooral zag ik hem rijden met die enorme
vrachtwagen. Precisie werk leveren. En wat zat ik daar vreselijk trots te zijn.
Mijn kleine manneke met zo'n enorme grote wagen onder zijn kont!
En wat is hij er goed in. Natuurlijk, ik geef het toe, ik ben als moeder een
beetje bevooroordeeld! Want als ik het filmpje zou laten zien wat ik maakte
tijdens het rijden, dan zou niemand me meer geloven. Hij wist niet dat ik aan
het filmen was en zong hard en vals mijn filmpje vol! :)
Ik heb van iedere minuut genoten!! Nog een keer, Aal?
26-04-2011
Wie onderstaand stukje heeft gelezen kan gniffelen! De managers van alle parken
hebben zich gebundeld en ons terug gepakt voor wat wij ooit
hebben veroorzaakt! Bij aankomst op het park werden we eerst in het verkeerde
huisje gepropt. Net toen we waren uitgepakt, kon alles terug de
koffers in. Verhuizen! Niets erg, want zo zaten we nog dichter bij het bos! Maar
toen het donker werd, werd het in huis wel heel frisjes! Na diverse
keren de manager over de vloer, met dé oplossing, kwam er een professional de
kapotte printplaat van de verwarmingsketel vervangen. Maar toen
waren we wel drie koude avonden verder! Het rolgordijn in de badkamer vloog
geheel spontaan open toen we net samen in adamskostuum daar
rondliepen. We hebben vriendelijk gezwaaid naar de buren, maar het gordijn was
definitief overleden en liet zich niet meer sluiten. Gelukkig paste
Does zijn badlaken er precies voor. Toen we het gingen melden hebben we maar
gevraagd of het badlaken mocht blijven hangen. Dan konden ze het
repareren als wij weer waren opgehoepeld! Dat de lamp op de laatste avond herrie
maakte en het opgaf, hebben we niet meer gemeld. Dat merken ze
wel als ze voor dat gordijn komen! :)
Mocht het bovenstaande als een rampenvakantie op jullie over komen, niets is
minder waar. We hebben het heerlijk gehad. Het Drents-Friese Wold is
prachtig. We schrokken dus ook behoorlijk, toen we vanmorgen hoorde dat het
Fochteloërveen in brand heeft gestaan. Want daar hebben we heerlijke
wandelingen gemaakt en veel wild gezien.
Bij het ophalen
van onze eigen dieren die ook heerlijk vakantie hadden gevierd bij diverse lieve
vriendinnen, kreeg ik ook mijn verloren gewaande
foto's weer terug. Ik ben er stik gelukkig mee!!!
En nu weer aan het werk! Meivakantie en vier volle flats!!
07-04-2011
Daar zit je dan, in een doodstille huiskamer met lege hokken. Ieder voordeel hep
se nadeel, zei Cruijff. En dat is dus ook het op vakantie gaan.
De tijden van een volle achterbank met beestjes, de kofferbak vol hooi, stro en
dierenvoer en voor Frits en mij één onderbroek, zijn voorbij.
De menagerie is te ver doorgeschoten! En die passen, zelfs als we aan
caviastapelen zouden doen, niet meer in onze bolide. De vakantiehuisjes-
managers zagen ons ook niet zo graag meer komen trouwens. De meeste managers
houden gewoon niet zo van knaagdieren. Terwijl mijn
knaagdieren nou net sommige spullen van de managers om op te vreten vinden!! Zo
snaaide Cooper, ooit één van mijn lieve rattenmeiden, in één
hap een toetsje van de tv-afstandsbediening. Potver zeg, dat was echt niet
lachen. Nou ja, ok, een beetje dan!! Of die andere vakantie, toen wij na
een heerlijke week het terrein afreden, en de receptioniste ons vriendelijk
gedag zwaaide. Ze kende mij wel hoor, want ik had haar nogal nauw
betrokken bij mijn vakantiemissie: "Wat Doen JULLIE Aan Al Die Zwerfkatten
Op JULLIE Terrein". Ik deed mijn raampje open en zij bukte
naast mijn portier. Ze keek langs mij heen naar de achterbank, waar twee ratten,
vier cavia's, een hond en onze net gevangen kitten haar vriendelijk
toezwaaide! Haar ogen werden groot en ze fluisterde: "hadden jullie dat ook
allemaal bij je?" Jammer, het was een mooi park, maar daar kunnen
we dus ook al niet meer naar toe.
Ik heb vandaag niet alleen mijn eerste vakantiedag, maar ook nog eens vreselijk
geweldig nieuws gekregen. De trouwe "Verse Ceutel Lezer",
weet, dat eind januari mijn pc is gecrasht. Als fanatiek amateur fotografe, was
het verlies van twee jaar foto's het ergste van alles. Ja, ik weet het,
ik had beter op moeten letten of de back-up het wel zo goed deed als we dachten.
Nee, dus. En ik heb heel wat keren met tranen in mijn ogen
gezeten, als me weer een "verloren" mooie foto te binnen schoot. Maar weg is
weg. Dachten we. Gisteren brachten we onze ratten naar lieve
mensen die voor hen zorgen. Maar ook de gecrashte pc ging mee. "Eens kijken of
ik er nog wat mee kan", werd er gezegd. Vanmorgen stond Frie
al op mijn antwoordapparaat. Hij kon bij de foto's en hij ging ze op een andere
harde schijf zetten. MIJN FOTO'S!!!!!!! Ik heb de rest van de dag
een beetje lopen zweven. Want ik ben er zo blij mee dat ik wel op het dak zou
willen gaan staan!
Ik neem dus een paar weken extra vakantie, want ik moet na deze vakantie eerst
al mijn foto's bekijken!! :) Jippie!!!!!!!
29-03-2011
Gisteren belde Jose uit Hillegom op. Ze had verdrietig nieuws. Onze eerste
adoptiecavia Moppie is overleden. Het was liefde op het
eerste gezicht met Moppie. Het was altijd een raar idee nog een cavia te hebben
die elders woonde. Daarna kwamen er nog meer
adoptiefjes, maar die eerste, die is gewoon heel speciaal. Ze is niet meer.
Toen Jose gisteren belde wist ik al dat ook vandaag een verdrietige dag zou gaan
worden. Onze oudste poes, Keesje, is al jaren aan het
tobben met haar gezondheid. Het begon met een slecht werkende
schildklieren. Keesje behoorde bij de poezen die erg schommelde met haar
bloedwaardes en telkens moesten haar medicijnen bijgesteld worden. Daar moest
bloed voor afgenomen worden. Wat ze gelaten over zich heen
liet komen. Maar sinds eind 2009 begonnen ook haar tandjes op te spelen en had
ze met grote regelmaat ontstekingen en zweren in haar bek.
Vier keer moest ze daar voor onder het mes. Dat kwam haar gezondheid niet ten
goede want ze reageerde na iedere operatie slechter op de narcose.
En kwamen de zweren steeds sneller terug. Sinds zes weken is het snel
bergafwaarts gegaan. Toen ik vorige week een prednison injectie voor
haar haalde, zei mijn dierenarts dat het pappen en nat houden was. En hoever ga
je daarin.... Ik heb altijd zo'n vreselijke strijd met de beslissing
"inslapen" en ga daarmee vaak te ver, wat de levenskwaliteit van mijn dieren
niet ten goede komt...
Vanmorgen is ze om 09.45 in onze armen ingeslapen. Frits en mij in tranen
achterlatend. Wat hebben we ongelofelijk veel lol om haar gehad als ze
met haar dikke lijffie op ons af kwam stormen om ons te begroeten. Vorige week
wachtte ze op ons op de vensterbank, toen we naar Amsterdam
waren. Het was de enige vrouw waarmee ik mijn Frits wilde delen. Want het was
zijn poes. Altijd bij hem op schoot en als hij langsliep zonder haar
aandacht te geven zette ze haar nageltjes uit en hield hem tegen! We zullen haar
gekke kapriolen met een lege doos missen. Wat kon ze zich daarmee
uitleven! Ik ben intens verdrietig, maar dankbaar voor alle liefde die we van
haar kregen.
Dag lieve Kees, je zit voor altijd in ons hart, meis!
23-03-2011
En?? Wat vinden jullie van deze gele site? Wel even wat heel anders en ik moet
eerlijk bekennen, dat ik er vreselijk aan moet wennen!
Nu sta ik er om bekend dat ik niet van veranderingen houd, maar dan toch. Je zal
er zo nu en dan aan moeten. Ik ben er blij mee en trots op.
Maar vertel het me gerust als je daar anders over denkt. Natuurlijk is het nog
niet klaar. Want alle animaties op de site heb ik zelf gemaakt. En dat
verander je niet zomaar! Daar heb ik tijd voor nodig!
Dat ik tijd nodig had, riep ik trouwens maandagmiddag ook. Ik kreeg namelijk een
mailtje dat ik een prijs had gewonnen. Samen met Frits mocht
ik dinsdagavond naar de gala première van de film Black Butterflies, met Carice
van Houten en Rutger Houwer. Ik!! In het gala!! Zien jullie
het voor je?! Met de Ceutels onderaan de zoom van mijn lange rok als extra
ruche! Maar ik heb het gered. Arm in arm schreden Frits en ik
tussen de BNers de rode loper over, het Amsterdamse Tuschinski Theater in!
Alleen daarvoor was het alle moeite al waard, wat een schitterend
gebouw! Op weg naar onze prachtplek in een loge kwamen we Carice tegen, die ons,
echt waar, een fijne avond wenste!! Een gewoon mens, die
de rol van Ingrid Jonker prachtig vertolkte in de film. Hier en daar heb ik nog
een handtekening uitgedeeld en wat in de rondte gewoven. Want
onderschat mijn status als BSer ( Bekende Schiebroekenaar) niet. Het halve
dorp keek naar ShowNieuws op SBS6. Maar helaas, Frits en ik
zijn er doodleuk uitgeknipt.
18-03-2011
Tja, zo hoor je in weken niets van me, en dan ben ik er weer na twee dagen. Maar
er was nieuws aan het front uit de adoptiehoek. Binnen een
week kreeg ik van Jose van
caviaopvang Hillegom
te horen, dat er twee van onze adoptiecavia's zijn overleden. De eerste was
Gina, alweer
zes jaren oud. Ze heeft haar laatste jaren een goed leventje gehad bij Jose. De
tweede staat niet op deze site, maar had een speciaal plekje in mijn
hart. Ze heette Blacky en ik adopteerde haar persoonlijk, nadat onze hond Blacky
was overleden. Altijd weer verdrietige mailtjes.
Jose doet goed werk daar in Hillegom en ik heb grote bewondering voor haar.
Ondertussen staat er weer een nieuwe adoptiecavia op
de
wij adopteren
pagina. Ze heet Josje, en is net als "mijn" oude caafje helemaal zwart.
De "adopteer een cavia pot" staat weer op de tafel als jullie komen. Jose kan
dat extra geld goed gebruiken. Ze heeft pas weer 15 caviamannen
laten castreren. Die kosten betaald ze uit eigen zak en door middel van giften!
Enig idee wat er daar aan groentes per dag wordt uitgedeeld?
Doe eens gek, en maak een financieel groentenmandje aan haar over! Haar
rekeningnummer is: 328122858 t.n.v J. v. d. Geest
16-03-2011
Wel eens van uitfasering gehoord? Of scripttaal PHP4 en PHP5? Ik niet, tot een
maand geleden. Toen kreeg ik een mailtje van mijn provider dat
er veranderingen kwamen. Plat op mijn buik liggend besprak ik met Pim, mijn
fysio, de mail die ik kreeg. En zonder rekening te houden met mijn
toch al getergde hersens door de computerproblemen, deelde hij mee dat de
software waarmee ik deze site maak, geen PHP5 ondersteunde!
Jammer voor Pim, want alles wat hij net in mijn rug los had gewerkt, schoot
terug in standje "niets meer aan te doen". En ik slofte met gebogen
nekwervels naar huis terug. Daar belde ik de helpdesk! En helpen deden ze, want
ik hoefde helemaal niets te doen. De scripttaal waarmee
ik werk werd niet veranderd. En helemaal opgelucht legde ik de telefoon weer
neer! Maar er kwam nog een mail. En weer belde ik. En weer werd
er verzekerd dat ik me geen zorgen hoefde te maken. En toen kwam er vanmorgen
weer een mail. Dat er toch echt in hun systeem stond, dat ik wel
met die PHP4 werkte en er nu echt iets aan moest doen. En toen belde ik Joost.
Toen ik zijn naam hoorde zakte de moed me gelijk al in de schoenen.
Joost mag het weten.......... en hij werkt bij de helpdesk van mijn provider.
Maar Joost wist het inderdaad. Samen logde we in op mijn site, hij op zijn
computer en ik op die van mij. En samen maakten we stap voor stap de upgrade,
van PHP4 naar PHP5. Zijn collega's hadden best wel een beetje gelijk,
er veranderde niet veel. Er staan hier en daar wat rare leestekens, maar dat is
alles. Ik ga dus pagina voor pagina nakijken en aanpassen.
Maar daar was het niet mee klaar. Want dat aanpassen was al een poosje in de
planning. Want een logo met een konijntje, terwijl je wilt gaan stoppen
met de verzorging van konijnen, kan eigenlijk niet meer. Dus er wordt hard
gewerkt aan een nieuwe lay-out voor de site. Mijn lieve vertrouwde konijn
zal verdwijnen. Zeven jaar lang was hij het snoetje van mijn site. Hij wordt
straks in zijn hokje gestopt en vervangen voor.....
Binnen nu en snel klik je de site aan en denk je, wat??? Verkeerde link??
01-03-2011
Wij kijken niet veel tv. En dat vinden onze drie katten en de hond niet zo erg.
Want dat betekend dat die heerlijke bank met die zachte kleden
er op, helemaal voor hen alleen is. Maar er zijn van die avonden dat de baas en
vrouw wel op die bank willen zitten. En dan moeten we met zijn allen
één driezittertje delen. En dat is wat krap! Nu is het ook nog eens dat wij een
rat bezitten, die ooit een paar dagen in een slangenhok woonde! En dat
heeft deze kerel wonder boven wonder overleefd. En nu denkt hij dat hij
onsterfelijk is geworden! Ligt er een kat lekker te suffen op de bank, dan pakt
Daniel hen bij de neus met twee voorpootjes en kijkt hen eens diep in de ogen.
Daar houden onze katten niet zo van, en nemen dus prompt de benen!
Acht kilo kat, op de loop voor een paar onsjes rat! Does gaat al voor dat de
rattenpootjes hem bereiken, ergens anders liggen. Want die heeft het niet zo
op onze ratten. Nu kunnen we natuurlijk ook tv kijken zonder dat Daniel over ons
heen sjeest. Maar Daniel vind ons helemaal het einde om over heen te
sjezen. Dus als we hem in zijn hok laten en tv kijken met alleen katten en één
hond, dan zit hij met twee pootjes om de tralies en een intens verdrietig
smoeltje naar ons te staren. En daar kunnen wij niet zo heel goed tegen!! Dus
mag hij er toch uit. En dan wordt het lastig. We proberen Daniel op de
bovenkant van de bank en in onze nek te houden. En Does en de katten op en naast
ons. Dat Daniel er zeer speciale manieren op na houd om toch
aandacht te krijgen moge duidelijk zijn na het bekijken van de foto.......
17-02-2011
Er is ingebroken. Gelukkig niet bij mij, maar wel bij een paar andere buren. En
dat is helemaal niet leuk. Het maakt onrustig en het geeft je een
onveilig gevoel. Dus toen daarna de straatlantarens één voor één uitgingen en
onze straat in duisternis werd gehuld, begonnen wij met zijn allen
de gemeente lastig te vallen. De gemeente trok een blik met oranje mannen open,
die op hun beurt weer de lantarenpalen open trokken!
Die nacht brandde er weer een paar straatlantarens. Maar niet allemaal. En er
was zelfs één lantaren zo enthousiast, dat hij 24 uur aan één stuk
door bleef branden. Tja, en dat is weer niet goed voor onze
belastingportemonnee. En toen was er een brief. Dat we een hele dag geen stroom
zouden
hebben. Dan konden ze uitzoeken waar het hem nu in zat. En ik bereide me goed
voor. Mijn mobiele telefoon en DSI werden opgeladen voor de stroom
uitging. En we stonden extra vroeg op om de kachel op te stoken. Want we wilden
natuurlijk niet dat de dieren met ijspegeltjes aan hun oren liepen.
En die mooie elektrische luiken moesten natuurlijk ook op tijd omhoog. En verder
verzon ik van alles voor die dag, wat niet kon. Die grote stapel wasgoed
weg werken bijvoorbeeld. Frits vroeg liefdevol of ik nog zo'n op kooltjes
gestookte strijkbout had dan.... Gelukkig duurde het niet de hele dag. Want het
probleem wat ze vonden wordt geen eenvoudige klus van een uurtje werk.
Ondertussen heb ik door die 7 uur zonder stroom, heilig ontzag voor al mijn
voor-moeders! Want wat kan er dan ineens veel niet. Heerlijk hoor, als ik niet
hoef te strijken met een pracht excuus ter aanvoering. Maar
ik was toch wel erg gelukkig toen we 's avonds de verwarming een beetje hoger
konden zetten en de luiken dicht konden doen om ongewenste gasten
buiten de deur te houden.
09-02-2011
Eindelijk, daar was ze weer eens. Op een dag dat het er op lijkt dat de lente er
aan zit te komen. Maar ik ben niet al te optimistisch,
die winter met alle sneeuw, zit me nog te vers in het geheugen. Maar ik geniet
wel heel erg van deze dagen. Ik heb net het eerste
krokusje in mijn tuintje ontdekt. Een gele, tussen de al bloeiende
sneeuwklokjes. Ik kan daar erg van genieten, buitenmens als
ik ben.
De weken die achter ons liggen, brachten niet alleen sneeuw. De vader van Frits
overleed, 93 jaar oud, vlak voor de kerst.
Zoals hij zelf zei, hij had een mooi leven gehad. Maar de emoties die het los
maakt, vooral voor Frits, zijn heftiger dan we in
konden schatten. In die zelfde periode kreeg ik te horen, dat wat vage klachten
van duizeligheid en hoofdpijnen een naam hadden.
Mijn fysiotherapeut probeert met harde hand mijn nekwervels weer in het gareel
te krijgen. Tijdens die sessies bespreek ik met hem,
hoe ik de schade van mijn gecrashte computer kan beperken. En vooral, hoe ik met
mijn nieuwe computer, niet weer de fout in kan gaan!
Want wat een mazzel, dat mijn "knijpert" niet alleen verstand heeft van
nekwervels, maar ook van back-up, verwijderingtools en meer
van die ongein! Die schrijft hij voor me op, op kleine gele papiertjes. Die ik
weer onderaan mijn beeldscherm hang en braaf ten uitvoer breng.
Terwijl ik tussendoor mijn eveneens opgegeven lichamelijke oefening doe!!
Want het was al te lezen op de site, mijn dierbare computer overleed onder mijn
handen en is niet meer te maken. Een kapotte harde schijf.
Niet een simpel virusje, maar de techniek liet het afweten! Daarmee sleurde hij
een boel mooie dingen mee, de computerhemel in.
Want al dachten wij dat die mooie back-up goed geregeld was, niet dus.
Mailbestanden, contactadressen, maar vooral mijn foto's die tussen
half 2009 en nu waren gemaakt, waren weg. En blijven weg. Natuurlijk kunnen de
echte computerdeskundige misschien nog wel wat voor
mij betekenen, maar daar hangt een stevig prijskaartje aan. Alle vrienden en
familie zijn ingezet om hun mail door te spitten op zoek naar
de door mij toegestuurde foto's! En zo krijg ik weer een beetje terug! We gaan
gewoon opnieuw beginnen.
In het CeutelCot is het heel stil. Er valt niet veel te melden dus op dat front.
Gisteren werd onze Poes Kees voor de derde keer aan haar bekje geopereerd. Ze
heeft een lichtere narcose gekregen deze keer, want met
haar 15 jaar wordt het steeds zwaarder om uit de narcose te komen. Er zijn twee
kiezen verwijderd en twee gezwelletjes die het kauwen moeilijk
maakte. Vandaag loopt ze weer rond of er niets gebeurt is, maar wij weten wel
beter. Harde tante, die lieve Kees van ons.
En ander bijzonder nieuws staat eigenlijk ook al te lezen op de site. Onze zoon
Alex gaat trouwen op 27 augustus met zijn Vicky. Spannend om
alle voorbereidingen van dichtbij mee te maken. Haar jurk is besteld. Frits
heeft zijn zoon aangekleed. En tal van andere belangrijke dingen
zijn en worden geregeld. Ik houd jullie op de hoogte!
Naar Boven
De nieuwtjes en roddels uit 2010
De nieuwtjes en roddels uit 2009
De nieuwtjes en roddels uit 2008
De nieuwtjes en roddels uit 2007