Verse Ceutels   De laatste roddels en nieuwtjes uit het Ceutelcot!!

07-07-2010
Een gastschrijfster aan het woord....
Berichtje van Napoleon.
Via Verse Ceutels wil ik aan iedereen laten weten dat het goed met mij gaat. Langzaam aan ben ik weer de oude Napoleon aan het
worden. Ik was heel erg afgevallen, maar dankzij alle lekkere verwennerijtjes die ik van mijn baasje krijg ben ik alweer aardig
aangekomen. Met mijn buikje gaat het ook goed. De wond is mooi genezen en ik ceutel weer als vanouds.
Omdat ik toch nog wat verzwakt was en moest aansterken hebben wij eerst nog gezellig een weekje binnen gewoond.
Nu wonen wij weer buiten in ons eigen hok.  Samen met Josephine speel ik regelmatig in de tuin en plaag ik de andere konijnen.
Ook namens mijn baasje wil ik iedereen die tijdens en na de operatie zo belangstellend is geweest bedanken. Ik heb gehoord dat
er kaarsjes voor mij gebrand zijn en dat Anda veel reacties heeft gekregen om te vragen hoe het met mij gaat. Jullie steun en de
goede zorgen van Anda heeft mij geholpen om er weer bovenop te komen, bedankt daarvoor!!
Dikke knuffel van Napoleon. 
 

01-07-2010
Wie hier regelmatig binnenloopt, weet dat het hier een beestenbende is. Kan ook niet anders als het je werk is, maar er loopt ook
aardig wat rond wat dénkt dat het hier woont, maar toch echt een eigen huis heeft! Zo heb ik een rode buurman op vier pootjes. Hij jat
van mijn aanrecht en gaat doodleuk tussen mij en mijn klanten in liggen op de tafel. Bovenop alle officiële papieren! En ik krijg van
buurtbewoners op mijn kop als hij weer eens ondeugend is! Want al is hij een kater, hij gaat doodleuk tot aan zijn buik in het water
staan om te proberen de eenden uit de sloot te vissen! Echt raar is het niet dat ze denken dat Gijs bij mij hoort, want hij wandelt geregeld
mee als we Does uit laten! Maar nu heb ik een nieuwe buurvrouw aan de andere kant. Een gewone op twee benen bedoel ik. En deze
buurvrouw vind katten ook leuk! Dus schafte ze er voor haar kids gelijk maar twee aan, van het vrouwelijke soort. En nu heb ik dus
aan de andere kant, wit gevlekte buurmeisjes. Hele kleine buurmeisjes. Want ze klauteren met gemak tussen de omheining door.
Prachtig kijkspul en zo leuk om foto's van te maken!! Ze beginnen ons en onze dieren al te kennen en de ontdekkingreis gaat steeds maar
verder. En dan kan het gebeuren dat er in plaatst van een muis iets anders bij mij pc zit!

28-06-2010
Vandaag gaat Napoleon naar huis. Vanmorgen heb ik alvast afscheid genomen. Jankmachine die ik ben, doe dat liever zonder de
toeziende ogen van de eigenaar! Al weet ik zeker dat ze mijn emoties zou begrijpen. Nappie en ik zijn lekker samen in bad geweest,
want ik was net zo nat als hij. Hij legde zijn scheve koppie lekker in het holletje op mijn borst. Vanavond is hij weer thuis en moet hij
verder aansterken. Want hij heeft een flink jasje uitgedaan! Wat een konijn.... wat een kanjer!!!!
Ondertussen heb ik toch maar die spinnen de schuur uitgezet. Ze waren niet blij met me. De schuur is er klaar voor. Ik ben er klaar
voor......  Zomervakantie.
En toen ik even tijd had, zat ik toch weer, geheel tegen de regels in, op marktplaats te neuzen. En daar stond ze. Helemaal alleen en
klaar voor een groot Ceutelig avontuur. Frits heeft haar voor me opgehaald. We hebben haar Louise genoemd, naar haar vrouwtje.
En afgelopen vrijdag deed ze haar intrede in de ren en in onze meidengroep. Witje vond dat niet zo'n erg goed plan, en gaf haar een
oorpiercing. Maar diezelfde nacht nog mocht ze al bij de andere meiden slapen, en leek het of het nooit anders was geweest.
We hebben weer vier meiden. En bovenop hun hok staan twee prachtige foto's van Silly en Jumper! Zo zijn ze er toch nog een beetje
bij!
  Onze Louise!
 
17-06-2010
Deze tijd vlak voor de zomervakantie noemen wij hier, de stilte voor de storm. Maar dat ging vorige week niet helemaal op. Napoleon,
één van onze vaste konijnenlogeetjes kwam al niet helemaal lekker binnen. En door de verhuis naar ons, kreeg hij een mega terugval.
Gas met een een verstopping. En hoe ik mijn best ook deed, ik kon hem er niet doorheen trekken. Dat resulteerde in een hele zware
operatie. Waar hij wonder boven wonder doorheen kwam. En het ging goed tot afgelopen zaterdag. Toen sprong de gelijmde wond open
en moesten we met spoed opnieuw naar Rijswijk om hem daar opnieuw achter te laten. Weer een narcose en weer een operatie.
En voor de tweede keer redde hij het. Laat op de avond konden wij hem ophalen. Het gaat goed met hem en ik heb er goede hoop op dat
dit vechtertje straks weer gezond mee naar huis kan. Eerst zat ik steeds met hem op schoot om te masseren, nu moet hij mijn aanhaligheden
welgevallen omdat ik zo trots op hem ben! Waar ik ook zo blij mee ben, is met zijn vrouwtje. Die me vanuit Frankrijk steun in de rug gaf en
het vertrouwen in mij had dat ik het goed zou doen. En met mijn lieve man, die mijn steun en toeverlaat was. Zaterdag met mij mee scheurde
over 's Heren wegen. En die mij troostte..... want het verhaal was niet klaar. Want toen we zaterdagavond laat thuiskwamen, vonden we
onze oude Jumper meer dood dan levend in de ren. Zo ongelofelijk onverwachts. Want 's morgens liep ze nog rond en at ze lekker van haar
witlofjes. De andere caviameisjes waren al naar bed, maar zij lag in een van de knuffelmutsen in de ren, alsof ze sliep. Maar toen we haar
maande ook naar bed te gaan, bleek dat ze al in coma was. We hebben haar bij ons genomen tot ze haar laatste adem uitblies. Zes jaar
is een mooie leeftijd, maar we hadden haar zo graag nog wat langer bij ons gehad. Want ze woonde immers nog maar vanaf november
bij ons.
Wat een week. De afgelopen dagen heb ik heerlijk met de gastjes lopen kroelen. Lol gemaakt met een nieuwe gast die met zich laat sollen.
Troep opgeruimd die was blijven liggen. Mail bekeken en sommigen beantwoord. De foto's van gastjes die maandag al naar huis
zijn gegaan eindelijk op de site gezet. Ik moet de hele schuur nog uitmesten voor de zomervakantie. De spinnen hangen vanaf het plafond
naar me te zwaaien. Ik heb vriendelijk terug gezwaaid, ze mogen nog een paar nachtjes blijven! Even bijkomen en even verdriet hebben
om mijn meiskes die zo snel achter elkaar de regenboogbrug op stapten.

01-06-2010
Jullie weten hoe gek ik ben op mijn cavenmeiden. En als er ééntje wegvalt wordt ze gemist. Een nadeel van een wat grotere groep
meiden is, dat je het soms te laat door hebt dat er één iets mankeert. Silly, ons meiske die vorige week overleed, was een lieve
verzorgster van alle meisjes. Ze waste neusjes en oogjes en bij ziekte kroop ze lekker tegen de zieke cavia aan. En dat terwijl ze
zichzelf ook niet altijd even jofel voelde. Hoe goed Silly zorgde, hebben we de afgelopen week gemerkt aan Jumper. Onze oudste
dame van zes jaar. Nadat vorige week dinsdag Silly overleed, bleef ze 's morgens stilletjes in haar hoekje zitten. Verdriet, dachten wij.
En dat zal er ook vast mee te maken hebben.... Maar we weten nu, dat Jumper blind en zo goed als doof is. En dat onze Silly een klein
blindengeleide caafje is geweest. Zij maakte Jumper 's morgens wakker om haar te vertellen dat wij er waren. Of dat er wat lekkers
te eten was. Frits en ik hebben Silly haar taak overgenomen. We tikken Jumper even aan als we er zijn of als er wat lekkers is. We
veranderen niets meer in de ren zodat ze alles vinden kan. En zo red onze ouwe taaie het.
In het kader van bovenstaande vind ik het extra fijn nog een gezellige verse roddel op jullie af te kunnen vuren!!
Vanaf vandaag steunen wij financieel de ziekenboeg van de caviaopvang in Hillegom. Fijn dat we met het geld uit de pot van de
"Adopteer een Cavia actie" iets extra's kunnen doen. Jose betaald dit normaal uit eigen zak met behulp van donaties. En zo kan
de CeutelCottage weer een positief steentje bijdragen. Kijk op de "wij adopteren" pagina voor meer.
De zomermaanden komen er aan..... En de opvangen en asielen krijgen het in deze maanden extra druk. Laten we hen niet vergeten!
 

25-05-2010
Al eerder schreef ik, heb je veel huisdieren, dan neem je ook vaker afscheid. En vandaag was weer zo'n dag..... Silly, één van onze
caviameisjes, is vanmiddag de regenboogbrug opgestapt. Haar vier vriendinnen, maar ook Frits en mij, verdrietig achterlatend.
Silly kwam samen met haar zusje Rocke, vier jaar geleden als klein caviaatje bij ons wonen. Ze dankt haar naam aan haar gekke
bokkensprongen door het hok. We waren de vierde eigenaar en eigenlijk was het de bedoeling dat ze als slangenvoer in een
terrarium zouden belanden. Beide zusjes waren niet sterk en we dokterden heel wat met hen af. Van Rocke moesten we in
oktober 2008 al afscheid nemen. En nu zijn de zusjes weer samen. Lieve Sill, we zullen je niet vergeten. Klein nieuwsgierig aagje!
Ik mis je nu al!

 

10-05-2010
Nog geen 11 dagen geleden schreef ik in een verse Ceutel dat onze ouwe rat Kieran door bleef gaan. Dat had ik beter niet kunnen
schrijven. Gisterenmiddag heeft hij één of meerdere hersenbloedingen gehad en vanmorgen is hij ingeslapen. Kieran had, voor
hij bij ons kwam wonen, al een jaar in een opvang gewoond. Eigenlijk was het niet meer de bedoeling dat hij daar weg zou gaan, omdat
hij een chronische luchtweg infectie had, en daarmee uitgedokterd was. Maar omdat ik wat meer kennis van zaken had, ging hij,
samen met Nessie, mee met ons naar huis, als vriendjes voor onze toenmalige rat Ratjetoe. Thuis bleek dat Kieran zich heel gelukkig
voelde met de twee meiden. Ons accepteerde hij als de voedsel voorziening, maar niet als een leuke bijkomstigheid waarmee je kon
kroelen en spelen. En al was hem aan te zien dat hij gelukkig was, we kregen nooit echt een band met hem. Jammer, maar we zijn
toch blij dat wij hem nog anderhalf jaar hebben kunnen verwennen.
Nu is Nessie alleen. En omdat ook zij al ruim de twee jaar is gepasseerd, hebben we besloten haar een rustige oude dag te gunnen,
en geen jonge ratten meer bij haar te introduceren. Ze loopt sinds kort lekker door de kamer. Iets wat ze nooit deed. Hoe ouder, hoe
gekker, zeggen wij dan! :) En als ze rondloopt, vind ze Does wel een grappig ding om achterna te zitten!!  Foto's volgen.

04-05-2010
Gisteren hoorden we uit Hillegom, dat onze nieuwe cavia Droppie de strijd niet heeft gewonnen en is ingeslapen. Het is een korte
adoptie geweest. Maar we weten dat het geld in Hillegom goed terecht komt. Er zijn nog zoveel cavia's die op een nieuw huisje
wachten...
Vorige week kwam er een nieuw konijn in de CeutelCottage logeren. Haar bazinnetje schreef dat het een Trianta konijn was. Nu ben
ik niet zo "merkenvast". Ze zijn allemaal mooi en lief in mijn ogen. Maar aan het ras Trianta, kleeft wel een heel fraai verhaal, wat
ik jullie in deze dagen van herdenken niet wil onthouden. De Trianta werd gefokt rond de tweede wereldoorlog. Het ras werd gefokt
uit een bruine Tan en een éénkleurig konijn dat uit Madagaskar kleurige Papillons was geboren. In het jaar 820 heette Drente nog
Trianta, waar de naam dus vandaan is gekomen. Een rebelerende konijnenfokker heeft in 1940 het ras op de kaart gezet.
En zie daar, wat een plaatje!

29-04-2010
Drukke dagen in de CeutelCottage met de meivakantie. Van allemaal lege naar allemaal volle flats! Gezellig dat gemurmel en geceutel
in huis.
Gisteren hadden we een spannende dag, omdat onze oude poes Kees aan haar bekje geopereerd moest worden. Het duurde lang
voordat ze weer helemaal uit haar narcose was. Als een dronken torretje waggelde ze door de kamer. En ook haar constante gesnor
bleef uit.....Toen ik 's avonds met een klant aan de tafel zat te praten, kroelde haar dochter net zo lang met Keessie, tot haar vertrouwde
motortje aan sloeg. Na een nachtje slapen is ze er weer. Nog een paar kiesjes te gaan en ze kan een kunstgebitje laten aanmeten!
Ook Kieran, onze ouwe rat van twee en een half jaar blijft het volhouden. Hij reutelt, hoest en proest, raakt langzaamaan aan zijn
achterpootjes verlamt, maar gaat lekker door.
Op deze pagina kunnen jullie ons nieuwe adoptie-caafje Droppie bewonderen. Ze is door Petra Krabbe uit naam van de CeutelCottage
geadopteerd. En daar zijn we natuurlijk heel blij mee.
Kieran in zijn slaaphutje met snippertjes!!

26-04-2010
Kom je vrijdags helemaal uitgerust terug van vakantie, je koffers vol vuile was naast de nog lege wasmand, gaat je telefoon....
De aannemer. Hij wil maandag beginnen met het plaatsen van een nieuwe voordeur. Dat had ik na de meivakantie gepland....
Maar ja, geen klantjes in huis, dus geen stress voor de dieren. En hij beloofde dat het echt vrijdags klaar zou zijn. Ondertussen zijn
we een week verder, en hangt er nog niets wat maar iets heeft van een luifel boven mijn prachtige nieuwe deur! En dat uitgeruste
gevoel waren we op deze manier ook wel snel vergeten! Geeft niets, deze week gaan we lekker die meivakantie in en hebben we
weer een huis vol beessies! Morgen komt de metselaar en misschien, heel misschien komt het dan deze week wel klaar! En nu lijkt
het alsof ik niet blij ben, maar dat is helemaal niet waar hoor! Want het wordt allemaal prachtig!
Waar ik ook heel blij van werd was een mailtje met het nieuws dat er weer een caafje aan de rij adoptiecavia's is toegevoegd! Ze
heet Droppie. Nader nieuws volgt nog. Heerlijk dat iedereen zo meeleeft met Caviaopvang Hillegom. Ik ben er trots op dat mijn
klanten Jose zo'n warm hart toedragen. En ze verdient het!
 

26-03-2010
Ik heb er lang over zitten dubben of ik het hier wel zou schrijven....
Al jaren collecteren we met ons gezin voor de KWF Kankerbestrijding. En sinds 2000 zijn Frits en ik wijkhoofd van Schiebroek. Dat
houd in dat we in de eerste week van september,  waarin landelijk voor de KWF Kankerbestrijding wordt gecollecteerd,
40 collectanten een bus aanreiken om mee te collecteren. Dankbaar werk.
Vandaag kwam er een brief van de KWF Kankerbestrijding of we weer mee wilden doen met de seizoenloterij. Deze keer is de
opbrengst voor een gevaarlijke vorm van huidkanker, de melanoom. En toen dacht ik, ik ga het toch opschrijven.
De afgelopen weken is ons gezin weer in de ban van huidkanker geweest. Velen van jullie weten dat mijn vader in 2008, drie keer door
huidkanker in zijn gezicht, onder het mes moest. Vooral de laatste operatie was pittig. Door onwetendheid, herkende we het bij mijn
vader veel te laat. Daardoor was zijn huidkanker al in een vergevorderd stadium. Maar door de wetenschap en geweldige technieken,
is hij na die drie operaties, weer genezen verklaard. Ieder jaar gaan we voor controle een keer naar het ziekenhuis.
Ondanks dat huidkanker niet erfelijk is, waren mijn zus en ik deze maand ook de klos. Puur toeval noemde mijn dermatoloog het,
dat wij het ook hebben. Alleen zijn wij er, omdat we ons pap als voorbeeld hadden, veel sneller bij. En hebben we een behandeling
met stikstof gehad om de cellen te doden. En daarom schrijf ik dit stukje. Wij hadden onze vader als een voorbeeld hoe het niet
moest. Heb je een plekje op je vel wat je niet vertrouwd, laat het nakijken. Wacht daar niet te lang mee. Hoe vroeger je er bij bent,
hoe beter het te behandelen is.
Dus vandaag geen roddel of nieuwtje in de Verse Ceutel, maar gewoon een van mens tot mens waarschuwing....

12-03-2010
Eergisteren kreeg ik bericht van Jose uit Hillegom, dat onze adoptiecavia Wave in haar slaap is overleden. Altijd weer even een triest
berichtje. Het troost dat deze, meestal toch cavia's met een vervelende start in het leven, het bere goed hebben gehad bij Jose in de tuin!
Omdat Jose het aantal cavia's in haar tuin, om gezondheidsredenen heeft moeten laten slinken, is er niet veel meer te adopteren dan
dat we al doen. Maar tot mijn grote vreugde kan ik melden, dat er toch weer twee nieuwe adoptiekindjes bij zijn gekomen. Baby Lizzy
en Gina. Hier kun je ze bekijken.
Ik wil ook nog even vertellen dat ik toch zo blij ben met de nieuwe flats in de logeerkamer. Ondertussen ben ik er alweer drie maanden
mee aan het werk. En lichamelijk kan ik het goed merken dat ik niet veel te sjouwen meer heb. En dat jullie er vertrouwen in hebben dat
het goed werkt, kon ik op 1 maart wel merken. Ik zit al vier weken vol in de zomervakantie!! Wat zal dat weer een heerlijke gezellig
geceutel worden!!! 

08-03-2010
Vanmorgen heb ik mijn kerstkaarten opgeruimd. Die hingen nog met zijn allen mooi te zijn in de huiskamer. Laat? Welnee! Toen er jaren
geleden diverse keren een opmerking werd gemaakt over mijn kerstkaarten, die wel erg lang bleven hangen, zei ik in een opwelling, dat ik
ze altijd liet hangen tot de Pasen. En dat doe ik nu nog steeds. Morgen ga ik paas versieren, dus de kerstkaarten gingen van de muur.
Ze liggen de hele dag al op de tafel. Want ik blijf het moeilijk vinden om al dat moois weg te doen. Met zorg uitgezochte kaarten. Waaruit
duidelijk blijkt dat er over nagedacht is. Zoals mijn Jingle Bells zingende cavia met zijn kerstmuts op! En twee schattige konijnen, samen
ín één kerstmuts. Twee honden van een klant, dollend in de sneeuw. Een konijn op zijn achterpootjes, snuffelend aan een kerstbal.
Mijn oom en tante die met elkaar het glas heffen en ons een goed jaar toewensen. Die mooie zelfgemaakte foto van mijn zus, met een
prachtige berijpte boom er op. Zonde om weg te doen. Toen manlief en ik vanmorgen om zeven uur onze eigen levende have een schoon
hok gaven, sneeuwde het weer eens. Al galmend kwam hij de gang weer in, zijn haren vol met smeltende vlokjes. Weet je wat hij zong??
 "I'm dreaming of a white eastern!!!"
Ik ga die kerstkaarten gewoon weer ophangen!!!

24-02-2010
Een enorme knal, een grijnzende ober die zegt dat de jackpot is gevallen en een man in een wit pak, die opkrabbelt met een gezicht
van: "niets aan de hand, met mij gaat alles goed!!" De Holland casino reclame. Ik kan er niets aan doen, ik blijf grinniken als ik die man
overeind zie krabbelen! Wie mij kent weet, dat ik totaal apolitiek ben. Zo lag ik dus zaterdagmorgen, toen de wekkerradio aanging, te
wachten op die enorme knal. Het kabinet was gevallen. En wat verder op de ochtend, zag ik in gedachten Balkenende in een wit pak
opkrabbelen met een pokerface. Niet netjes.... maar wél leuk!!! Want om mijn eigen visuele geintje moest ik dus ook lachen!
Nu wil het geval, dat ik ook al niet van schaatsen houd. Ik ben eigenlijk maar een heel saai mens. En terwijl mijn man op het puntje
van de bank balanceerde van de spanning, kwam ik thuis van het laatste rondje met Does.  Ik pakte een appeltje en keek eventjes mee.
En weer kreeg ik dat gevoel van die enorme knal.... maar nu viel er ook bij mij niets te lachen. Ik heb niets met Sven Kramer of 
Gerard Kemkers. Maar wat een domper en een verdriet moet deze vergissing geven. Ik hoop dat Sven het volhoud om zijn coach te
waarderen voor wat hij is, en hem niet af te rekenen op deze fout. Ik hoop maar dat Nederland niet massaal over deze Gerard heen valt.
Want we kunnen er hier wat van als het om zaniken gaat. Van mij mag hij een wit pak aan.

10-02-2010
Langzaam sukkelen we door de eerste kouwe maanden van 2010 heen. Kouwe voetjes, kouwe vingers en allemaal verlangend
naar een straaltje zon om ons aan op te warmen. Nog even geduld.... vanmorgen lag er weer een wit pakje op ons te wachten.
Om het voor iedereen gerieflijk te maken thuis, bestelde ik op een hele leuke caviasite, knuffelmutsen en zakken. Onze vijf meiden
en de logeetjes vinden het heerlijk. Er viel niet tegenop te wassen, want soms zijn ze toch zulke viespeukjes!! Dus bestelde ik nog
meer. En ook een grote tunnel, ook al van fleece! Heerlijk warm, dacht Casper onze kat! En zo trof ik hem aan, tussen de meiden in,
die verbaast naar die hele grote cavia keken!! Een moment om je aan op te warmen!!

16-01-2010
En op ons nieuwe adoptie-caafje hoefden we niet lang te wachten. Gisteren zijn haar papieren binnen gekomen en vandaag is ze op de
adoptiepagina gezet zodat jullie haar kunnen bewonderen. Gezond is ze niet, maar al Jose haar adoptiecaafjes wonen bij haar, omdat ze
niet meer uitgeplaatst kunnen worden. Jose heeft trouwens de adoptie cavia's tijdelijk in de schuur ondergebracht. Door de aanhoudende
kou is dat beter. En ook dan is het roeien met de riemen die je hebt. Van de plaatselijke vloerbedekkingwinkel heeft ze grote stukken
vinyl en marmoleum gekregen en daar rennen op gemaakt.  Op onderstaande foto zit Bo rechts achterin, een zwart/wit bolletje, tevreden
met haar vriendinnen in haar tijdelijke onderkomen!

13-01-2010
Alles gaat zijn rustige gangetje in het CeutelCot.... Alle administratieve rompslomp die een nieuw jaar meebrengt, zitten er weer op.
En aankomende weekend wordt het weer eens een gewoon weekend. Zonder kerstkransjes, oliebollen en verjaardagstaarten die
nog op moeten!! :) Ik kan mijn ellebogen op mijn heupen te ruste leggen en daar moet nodig weer eens wat aan gedaan worden!
Ik kreeg van Jose een verdrietig bericht. Onze adoptiecavia Rossa is overleden. Ze mocht vijf jaar oud worden. Ze heeft het goed
gehad in de tuin bij Jose! Op dit moment doet Jose het, vanwege rugklachten, wat kalmpjes aan. Maar als er weer nieuwe adoptie
cavia's zijn, dan staan wij bovenaan de lijst voor de adoptie.
Ik weet niet hoe het met jullie is, maar van mij mag het morgen warm water gaan regenen! Het geglij en geglibber door ons amper
bestrooide Schiebroek wordt ik zat. Het was mooi maar nu mag het weg.
Dieseltje is het daar vast niet mee eens! Hier kan je kijken naar zijn capriolen in de sneeuw!!

Naar Boven

De nieuwtjes en roddels uit 2009
De nieuwtjes en roddels uit 2008
De nieuwtjes en roddels uit 2007