De laatste roddels en nieuwtjes

29-12-2008
Hebben jullie dat nou ook, van die kleine verrassinkjes in het leven waar je zo'n grote grijns van op je toet krijgt? Ik wel. Vooral als
ik na de kerstdagen, de foto's op mijn pc zet en daar van die onverwachte ontmoetingen heb.....want ik kan me echt niet meer
herinneren dat Maria tijdens de kerst ook langs was gekomen....          ( sorry Aal!! )

Maar andere dingen weet ik nog wel! Onze hulp bij de afwas:

                                                                      En onze hulp bij het verschonen van de meiden!!

21-12-2008
Niet te geloven dat Does alweer vijf weken bij ons woont. Hij is in die tijd al 9 ons gegroeid! Hij sjouwt niet meer met de katten maar
heeft ondertussen heilig ontzag voor hun scherpe nageltjes! Onze gasten op twee benen krijgen nog steeds instructies bij de voordeur.
Maar het blaffen wordt minder en soms vergeet hij het helemaal!! Onze gasten op vier benen vinden hem maar een vreemde vogel.
Hij pikt hun speelgoed en vind het prachtig als ze achter hem aan komen! Wel eens een pup met een konijn achter zich aan voorbij zien
rennen? Ikke wel!! Het is een clowntje op pootjes en zijn geintjes drijven me soms tot wanhoop, omdat ik bang ben dat hij het nooit zal leren.
Meestal komt er op dat moment iemand langs die wél ziet dat hij vreselijk vooruit gaat! En die beweringen neem ik natuurlijk met twee
handen aan! Want geloof me, als je kijkers hebt die komen bezien of je echt wel zo'n leuk pension hebt als je op internet beweerd, en je
pup van 4 maanden gaat midden in de tuin een enorme stinkdrol zitten draaien, dan kan je wel door de grond zakken!! Gelukkig
zagen zij de lol er van in en ik later ook wel...maar op het moment suprème!! Nu heeft Does ook wel wat met Ceutels hoor! Mensen met
een zwakke maag kunnen nu beter even niet verder lezen. Maar het leukste aan de gastjes zijn hun traktaties die ze tijdens het huppelen voor
Does laten liggen. Nog nooit zulke heerlijke dropjes voor de hond in huis gehad!! Ik moet zeggen, het is erg makkelijk zo'n kruimelzuigertje
die me zo lief helpt bij het opruimen!!

25-11-2008

Ineens snap ik waarom ze je aanraden om op jonge leeftijd aan kinderen te denken. Je wordt hondsmoe van zo'n baby om je heen. Vooral als het vier pootjes heeft en Doessie heet!! :)
Als ik net buiten ben geweest mag ik na een uurtje alweer. Doet hij ondeugende dingen, dan mag ik niet eens boos worden. Nee, afleiden die handel!! Ik heb er gewoon een nieuwe sport bij. Zo snel als ik kan van slof naar schoen wisselen en andersom! Want trek ik niet snel iets aan mijn voeten, dan hangt hij in mijn grote teen! En geloof me, dat voel je!! En terwijl ik binnensmonds hele lelijke dingen sta te mompelen, rent hij er hard vandoor met mijn slof! Die slof mag ik dan ruilen voor iets wat hij wel mag. En áls hij al ruilen wil, moet ik "Braaf!!!!" roepen. En krijgt hij wat lekkers. Hondenpsychologie heet dat!!
Niets zo mooi als spullen onder je vingers vandaan pikken! De handdoek waarmee zijn natte blote buikkie moet worden schoongemaakt. Zijn kussen wat hij de hele kamer door sjort. De veger waar je een caviahok mee schoonveegt. En mijn leifheit -vloerwisser heeft ook ineens een zwart/wit verlengstukje wat "woef" zegt. En dan heb ik het nog niet over mijn arme poessies! Heel voorzichtig, want van het vrouwtje mag hij niet aan de katten komen, pakt hij hun staart om er daarna in zijn achteruit mee weg te lopen! En het dan gek vinden als de katten daar helemaal geen zin in hebben. Ik denk er toch hard over om voor de katten dat waterpistool te gaan kopen! Dat mag wel bij hondenpsychologie!! :)
Gisterenavond kwamen Laura en Bart hun nijntjes weer ophalen. Vrijdag waren ze al proefkonijnen, om maar even in stijl te blijven. Maar toen vielen Doessie zijn luikjes toe en sliep hij overal doorheen! Nu was hij klaar wakker en wilde wel even kennis maken. Dat leverde dit lieve plaatje op.
Het gaat goed met ons manneke. :)

19-11-2008
Was ik met vakantie geweest??? Wie zegt dat??? Ik voel er al helemaal niets meer van!! Alhoewel... Die zwemband om mijn middel zat
er drie weken geleden niet... en dat betekend dat ik in de buurt van port en chocola ben geweest! Dus ik moet wel vakantie hebben gehad!
De beste remedie tegen die zwemband weet ik ook! Neem een pup in huis!!! Ja ja, hij is er, ons Doessie!! En hij is me een partij gegroeid!
En hij is me een partij prachtig! Kijk nou eens naar dat koppie!

En Doessie vind het allemaal maar spannend. Denk je lekker een plek te hebben in je vertrouwde roedel, want hij was thuis met nog drie hondjes, wordt je op een donkere avond in een wildvreemde auto gestopt en meegenomen naar Rotterdam!! Op de achterbank van die auto scharrelt in haar kooitje een rat rond! En die zit heel brutaal naar je te zwaaien. En in Rotterdam staan drie katten en een stapel cavia's te wachten , en daar moet je ineens de aandacht mee delen. Je mag mee op visite naar een nieuwe opa en oma en daar gaan we naar toe met de fiets! Achterop, in een mandje met een rekje er overheen zodat je alles goed kan bekijken maar er niet uit kan vallen.
En we hebben een boel herrie in Rotterdam!! Trams, bussen, brommers en vliegtuigen. En heel veel vreemde mensen en honden die je allemaal van dichtbij willen zien. Nou, daar is deze kleine vent nog niet van gediend! En moedig keft hij iedereen van zich af. Maar dat gaat over, want vanavond mag hij mee op cursus! Even lekker met de buurthondjes socialiseren! En al weet hij nog niet wat er boven zijn kleine koppie hangt, het vrouwtje en de baas hebben er zin in.

Dus als jullie een reservering hebben en binnenkort langs komen, dan hebben we stapel met nieuwe regels die je bij de voordeur al ingefluisterd krijgt! We zullen er met zijn allen eens een geweldige pensionhond van maken!!

29-01-2008
Gek, voor mij loopt een Ceuteljaar van de novembervakantie tot novembervakantie. En me dunkt dat het me wel weer een jaartje was...
Niet alleen onder mijn klantjes vielen er heel wat weg, ook bij ons thuis hebben we vier keer een dier moeten begraven. Gelukkig staan
daar ook altijd weer een boel fijne dingen tegenover. Nieuwe dieren die kwamen logeren, nieuwe mensen om te leren kennen. Gekke
voorvallen met de levende have waar ik voor mocht zorgen. Veel, heel veel lachen om de streken die ze uithalen. Ontroering als ik zie
dat een dier mij gaat vertrouwen en laat merken dat het me lief vind!! De steeds voller wordende pot voor de adoptie cavia's waardoor
we op 1 oktober jl. weer drie cavia's konden adopteren.
Maar wat mij en mijn naasten altijd weer opvalt, is het meeleven wat we ondervinden. De trouwe meelezers van de site.
Mensen die zo betrokken bij ons gezin zijn en steeds meeleven als er iets gebeurt. Via het gastenboek van de site, de kaartjes, mail en
telefoontjes. Maar ook de belangstellende vragen en het luisteren naar me, als jullie je dier kwamen brengen.
En dan met name toen Blacky was overleden. Want dat haalde mij dit jaar stevig onderuit. En velen van jullie stonden open om me te
laten praten en te vertellen. Wat meehielp aan het verwerken van zijn wegvallen. Dat geeft ons het gevoel, net even iets meer te zijn
dan alleen de "pensionhoudster en haar man". Dat doet ons heel erg goed. En daar zijn we jullie dankbaar voor.

Een melancholiek stukje voor mijn doen, maar het moest er even uit. Dat heb ik nou ook altijd met oud en nieuw!!
Na de vakantie ga ik jullie, zoals ik al aan veel heb beloofd, op de hoogte houden van de ondeugd die onze nieuwe hond Does zal gaan uithalen.
Nog twee weekjes en één dag en hij is er....

09-10-2008
Afgelopen vrijdag kreeg ik een sms-je van mijn as schoondochter, of ik wel wist dat ik in de krant stond. O ja, dat was ik al weer een soort
van vergeten. Iedereen die hier over de vloer komt, weet dat je bij mij aan het goede adres komt, als je over dieren kletsen wil. Deze
uitermate sympathieke journaliste kwam zelfs twee keer een ochtend aanwippen. Ze had zelf ook cavia's, en dan is de toon snel gezet!
Fotograaf Cees lag languit door mijn huiskamer, en wist mij, ondanks dat ik een bloedhekel heb aan een fototoestel wat op mij wordt
gericht, op mijn gemak te stellen. Buurkat Gijs hielp daar natuurlijk wel aan mee!! :) Wat kan die toch heerlijke verbaasde bekkies maken!!
En zo stond ik alweer in de krant. Net zoals de eerste keer geld ook nu weer, ik doe niet aan dit soort interviews mee omdat het gratis reclame
is. Ik hoop alleen dat veel meer mensen bekend raken met klein,- of knaagdierenpensions. Misschien dat de opvangen dan wat minder
werk hebben....
Wederom heeft buurman Theo er voor gezorgd dat jullie het artikel hier nog even na kunnen lezen, want die scanner staat nog steeds
kapot te wezen te zijn!! Bedankt Theo!!

07-10-2008
Twee en een halve week nadat we onze Mini hebben moeten laten gaan, hebben we vanmorgen afscheid moeten nemen van één van
onze lieve caafjes, Rocke. Zaterdag viel ze nog aan op de verse maïs die we op een bazaar hadden gekocht, en zondag zat ze er verdrietig
bij en wilde niet eten. Ze had een blaasontsteking. Haar zus en drie vriendinnen zorgden voor haar als ware maatjes. Ze lagen dicht naast
haar en waste haar als ik haar had gedwangvoederd. Gisteren leefde ze na een bezoek aan de dierenarts weer op door de diverse injecties
die ze kreeg. Maar helaas ging het gisterenavond laat weer de verkeerde kant op en hebben wij haar moeten laten gaan....
Rocke kwam samen met haar zusje Silly bij ons wonen toen ze drie maanden oud was en wij de vierde eigenaar bleken te zijn. We hadden
toen al twee cavia's maar besloten hen nog meer omzwervingen te besparen. Een kroelcavia is ze nooit geworden, maar wat konden we genieten
van haar gekke sprongen en duidelijke zin in het leven. Samen met haar zus en vriendinnen, de laatste twee maanden zelfs met zijn vijven,
vormde zij een hecht span waar zelden een onvertogen woord viel. Iets waar wij mensen een voorbeeld aan kunnen nemen! Helaas heeft haar
geluk te kort geduurd want ze is maar twee jaar geworden.
Het is voor ons een jaar van afscheid nemen. Dat risico loop je als je veel huisdieren hebt. Maar wat doet het toch steeds zeer als je er weer
één moet laten gaan.
Deze foto maakte ik afgelopen zaterdagmorgen. Mijn vijf meiden aan een schaaltje boerenkool.

01-10-2008
Wisten jullie dat ik een zus heb? Een grote zus, die wel negen jaar meer levenswijsheid bezit dan ik? Jammer genoeg woont ze niet
echt in de buurt. Ooit verhuisde ze naar Brabant en daar heeft ze het prima naar haar zin. Morgenavond ga ik samen met Frits en
mijn pap en mam bij haar op visite. Gedag zeggen. Want mijn grote zus gaat zondag op vakantie. En best wel lang ook. En vreselijk ver!
Mijn zus gaat naar Afrika. Beestjes kijken. Ze heeft zorgvuldig samen met een vriendin een reis uitgestippeld, waarbij ze de kans
loopt een ware ranger te worden. Ze gaat olifanten bespieden met een jeep. En met een helikopter over de savanne scheren in de hoop
giraffen te zien. En nog veel meer!! Ik ben nu al benieuwd naar haar reisverhalen. Want welke dierenfreak wil dat nu niet?
Al die dierentuin dieren in hun eigen omgeving te mogen zien. Dus heel stiekem is deze dierenfreak wel een beetje jaloers!

Lieve Cocky, wij vanuit het CeutelCot wensen jou een knalgoeie reis toe! Ik weet zeker dat al die dieren die jij op je verlanglijstje hebt
staan om te bekijken, ook heel nieuwsgierig zijn naar dat vreemde witmens!!

24-09-2008
Ik heb de pot leeg gemaakt!! Die mooie gele pot met die gleuf bovenin, voor de "Adopteer een cavia actie!" En met elkaar hebben
we een mooi bedrag opgehaald. Daarmee kunnen we voor twee jaar, drie nieuwe cavia's adopteren! Vanaf 1 oktober zullen
ze officieel door het CeutelCot geadopteerd zijn en dus ook door jullie!! Ik ben er super trots op dat we dit voor elkaar hebben gekregen!
En ik heb grote bewondering voor alle opvangers van konijnen en knaagdieren, die vaak zulke akelige dingen meemaken en zien!
Even mee genieten van Nicky, Curly en Wafe ??
Ze hebben er trouwens nog meer caafjes die geadopteerd kunnen worden, hoor!! Even kijken bij het kopje: adopteren, op deze site!
En die pot blijft gewoon bij mij op de tafel staan. Want waar er vier caafjes geadopteerd kunnen worden, volgen er meer!!

19-09-2008
Vijf weken geleden kreeg Mini, één van onze ratten, een hersenbloeding. Daarbij verloor ze haar coördinatie en bijtkracht.
Maar met nog duidelijke zin in het leven, bleef ze moedig doorstappen. Ze knisperde als ik haar opnam en met haar kroelde
en bleef eten als een dijker. Dat eten bestond uit olvarit en brinta en van alles wat ik zelf at en eerst voor haar voorkauwde.
Klinkt voor een buitenstaander smerig, maar zo doen wij dat nu eenmaal in het CeutelCot....
In die vijf weken zagen we haar stapje voor stapje achteruit gaan. Op het laatst moest ze bijna iedere dag in bad omdat ze zich
zo vies maakte. Dat badderen hoorde er bij en ook daar genoot ze van. Met haar koppie op mijn hand dreef ze door het warme water
en knisperde de pannen bijna uit het rek!! En dan komt weer die beslissing, wanneer is het genoeg.
Gisteren hebben we haar laten gaan. Rustig is ze bij de dierenarts ingeslapen. Ons met warme gevoelens van herinneringen achter
latend maar met een groot leeg gat van gemis.

16-09-2008
Twee roddels tegelijk, maar dan meteen wel een paar om op te kauwen!! :)
De eerste roddel:
Gisteren heb ik voor de tweede keer in mijn Ceutelige bestaan, tegen één van mijn klanten moeten zeggen dat ze met hun
konijn niet meer welkom zijn. En dat vind ik erg. Héél erg. Ik zag Pim als een uitdaging, omdat de eerste logeerpartij
ook al niet echt een succes was. Nu was hij enigst konijntje tot een paar dagen voor hij naar huis ging. Maar Pim vind andere
konijnen, überhaupt andere dieren, helemaal niets en laat ze dat fijntjes weten!! Dat houd in dat ik alles, om de veiligheid voor
de andere gastjes te kunnen garanderen, moet verslepen, barricaderen of omhoog zetten. Dat is op zich allemaal nog te overkomen.
Ook dat hij zo nu en dan in een broekspijp hangt, overleven we wel! Maar om 03.00 uur verteld Pim, door zeer luidruchtig aan de
tralies te gaan hangen, dat hij vind dat het dag is!! Weten jullie wel hoe vreselijk nacht het dan is!? En hoe vreselijk al die andere
gastjes van me schrikken als ik met mijn slaapmuts op, de logeerkamer inkom, om Pim tot stilte te manen!!! En dát was de bekende druppel...
Jullie weten dat ik geen paleis heb. En "even" een andere ruimte zoeken voor hem, ver bij ons bed vandaan, niet tot de mogelijkheden
hoort. Ja, ik vind het jammer en heb een gevoel van falen. Gelukkig namen zijn pleegouders het goed op.
's Middags kreeg ik een mailtje van haar met een wijze les: Je kunt niet alle uitdagingen winnen!
En het onderstaand grappige verhaal, wat ik hier met haar goedkeuring, met jullie wil delen:

Osama Pim Laden

Ik speel met de gedacht om ons konijn Pim om te dopen tot Osama Pim Laden. Hij gedraagt zich als een rasechte terrorist.
Toen wij twee weken met vakantie waren, hadden we hem ondergebracht in een fantastisch kleindierenpension voor knaagdieren
en aanverwante soorten. Hij heeft het klaargespeeld de eigenaars twee weken uit hun slaap te houden. Hij mocht van 6.30 uur tot 23.00 uur
loslopen en nòg speelde hij het klaar om de hele nacht luidruchtig op de tralies te knagen. Hij beet iedereen, die in de buurt kwam en heeft
zelfs een journalist aangevallen. Met tranen in de ogen vertelde de eigenares van het pension, dat hij helaas niet meer welkom was.
Het is natuurlijk ook te gek als de eigenaars van een dierenpension geen oog meer dichtdoen. Wat nú te doen?
Misschien kunnen we hem aan El Fatah verhuren als pitbull in konijnvermomming?

Lichten jullie je konijnen wel even in voor je ze hier laat logeren? Slapen daar, anders kom je er niet meer in!!

De tweede roddel:

Wie had er gehoord dat ik NOOIT meer een hond wilde.................?

Had me maar niet geloofd.

Het vreemde is alleen, dat ik zelf nog niet geloof wat er gebeurt is.

Afgelopen zondag zijn Frits, Alex en Vicky en ik, in Brunssum - Limburg, verliefd geworden op Does.

Does is het tweede (dos in het Spaans) jong van Chica uit een nestje van vier. De eerste pup is helaas overleden.
Does deelt dus zijn nestje met mamma en zijn twee zusjes. Mamma Chica is verliefd geworden op haar mooie buurman,
het spierwit albino minikeesje. Chica zelf is een kruising chiwawa en maltheser. Het is een mooi mengelmoesje in dat nest. :)
Een hele zwarte en een hele witte pup. En dit wordt onze Does.

Hij is nu nog maar 3 weekjes oud. En pas na onze vakantie komt Does bij ons wonen.

Does wordt een deeltijd hond. Want hij wordt ook van Vicky en Alex, die op hem zullen gaan passen als wij wat verder weg
op vakantie willen of een avondje uit gaan. Of gewoon als ze zin hebben in een hond om hen heen!!
Zo als ik al zei, ik ben er zelf nog helemaal verbaast van. Ik dacht hier nog lang niet aan toe te zijn.
Lieve insiders hebben gezegd, dat Blacky met ons meeging naar Brunssum en helemaal achter onze beslissing staat.
Ons Black zal ons Black blijven en het missen van hem is nog even groot. Maar ik vind het leven zonder woef gewoon niet leuk.
Does zal ons gaan helpen om dat missen van ons lieve maatje, een plekje te geven.
En samen met Does zullen we weer nieuwe gewoontes en herinneringen opbouwen.
Jullie gaan vast nog heel veel van hem horen!! Zijn pleegvaders zullen wel blij zijn dat Brunssum twee uur en een kwartier
rijden bij Rotterdam vandaan is.... :)

02-09-2008
Weten jullie die hele verse roddel van 24-07 nog?
Afgelopen vrijdag zijn Joep en Fix samen terug naar hun baasjes gegaan.
Drie weken later dan de planning was, ging Fix met haar nieuwe vlam hier de deur uit. En wat waren ze verliefd.
Het was eigenlijk best nog wel spannend, die koppeling. Joep had het toch wel gehad met andere konijntjes. Hij had het
niet zo erg getroffen met zijn vorige hokgenoot. En hij probeerde met alle macht Fix op een afstand te houden, zonder
haar overigens zeer te doen! Maar Fix wist hem te overtuigen van haar liefde voor hem. Zie hier het resultaat.

Joep maakt met volle overgave haar oogjes schoon.
Ik heb genoten van het prachtige schouwspel en zag hen met zeer gemengde gevoelens vertrekken. Maar ik weet dat ze
samen een geweldig leventje tegemoet gaan! Familie Brouwer, heel veel succes met dit prachtige stel!!

Maar we hadden nóg een hele spannende koppeling!! Door omstandigheden kwam Cailin, een lieve damescaaf, bij ons wonen.
Zoals jullie weten hebben we zelf al vier meiden en we dachten: "Waar er vier eten, eet de vijfde ook nog wel mee". Helaas hadden we
even onderschat wat een hecht kwartetje we hadden. Want zij waren helemaal niet blij met onze beslissing. Roosje, de oma van ons
caven gezin, verdedigde haar familie met vuur. Die vreemde snoeshaan moesten ze niet. En net toen ik de handdoek in de ren wilde
gooien, kwam er een ommekeer en keerde de rust terug in het hok. We hebben nu vijf hele tevreden caafjes. Cailin brengt weer leven
in de brouwerij en is zichtbaar heel blij met al haar nieuwe vriendinnen.

                                               Vooraan zit oma Roosje met naast haar Cailin. Samen in het houten kistje wat wij "het bed" noemen!
                                               Lieve Nadine, we zullen heel goed voor je meisje zorgen.

O ja, we komen ook weer in de krant!! Vandaag is er een fotograaf en journaliste van het AD geweest die wel eens wilde zien hoe wij
wonen met al die viervoetertjes om ons heen. Ik geloof wel dat ik ze duidelijk heb kunnen maken dat wij bij hen wonen en zij niet bij ons!! :)
En als alles goed gaat kunnen jullie Frits zijn mooie caviahok zien in de krant van 20 september. De Rotterdam editie in het Wonen katern.
Ik ben benieuwd!! :)

03-08-2008
Midden in de drukste periode van het jaar! We staan lekker vroeg op, want hokken verschonen bij warm weer valt niet altijd mee,
dan kan je beter maar wat eerder opstaan. Er gaan kilo's andijvie en witlof doorheen en het is weer helemaal genieten van al dat
heerlijke spul om ons heen. Wel eens 30 cavia's tegelijk tevreden horen smikkelen? Ik garandeer je dat dat een feestje is om heel
stil naar te luisteren!! Frits steekt ook behoorlijk zijn armen uit de mouwen, want een rondje flesjes verschonen kost nu een uur!! :)
Iemand die tegen mij zegt: "Het zijn maar knaagdieren of konijnen", kan van mij een flinke les krijgen. In al die dieren die hier logeren
zit een eigen karakter en heeft zijn eigen eigenaardigheden! Ehhh, en ook onhebbelijkheden hoor!! Wel eens van een konijn gehoord die
de vuile was buiten hangt? Nou, daar wordt je echt niet populair van, ook niet als je een konijn bent!! :)

Mag je lekker buitenspelen met meer dan genoeg om te doen, is dit wat Anda krijgt!!! En denk niet dat dit hok zo vuil was dat ze
zelf maar alvast aan de schoonmaak waren begonnen, want het was de dag voor de foto gemaakt werd, nog verschoont!

                                                De boosdoener in ruste, want reken maar dat je moe wordt van verbouwen!!! :)
                                                Ach, het is schoon vuil en zo weer opgeruimd, als ze daar nou lol in hebben!!

24-07-2008
Een verse roddel....
Vlak voor hun twee konijntjes bij mij kwamen logeren, werden beiden ziek. Eén konijn overleefde, de andere niet.
Verdriet in het gezin, want dat laat een lege plek achter. Ik mocht meedenken over wat verstandig was. Een nestje met
het overgebleven konijn? Maar daar ben ik helemaal niet voor, want de opvangen zitten al overvol. En wie zegt dat jou
kleine konijntjes niet ook op een dag worden gedumpt? Een jong konijntje bij een dierenzaak? Ik vind de beste combinatie
nog altijd een ram en een voedster. Dus dan had het rammetje voorlopig niet bij zijn toekomstige vrouw kunnen wonen.
Waarom geen gecastreerde ram uit een opvang? En, bood ik spontaan aan, ik doe die koppeling voor jullie tijdens jullie
vakantie! Boven het volgende mailtje stond: Aan relatiebureau CeutelCottage!! :)
Dus ging ik aan het rond mailen en bellen. Op zoek naar een opvang konijn. Maar daar was nu net even niets in de buurt
beschikbaar. Dan naar de asiel's bellen. En ja wel. Ik kon kiezen uit wel 40 konijnen die voor de vakantie gedumpt waren.
Ik legde uit waar het voor was en voor wie en ging vanmorgen samen met Vicky, de vriendin van Alex, op pad!
Daar aangekomen kon er amper een goedemorgen af, en vroeg men waar we voor kwamen. Toen ik vertelde dat ik
had gebeld en dat ik vanmorgen een gecastreerde ram kwam ophalen voor een klant, kreeg ik te horen dat dat feest niet
door ging. Het was niet voor mijzelf, en ik kon niet zomaar een konijn voor een ander meenemen. Vanaf maandag hadden
ze de gelegenheid gehad om mijn gangen na te trekken, want ik had duidelijk meegedeeld wie ik was. Maar blijkbaar
hadden ze die moeite niet genomen. Ze wisten dat ik kwam, de vrouw met wie ik had gesproken zat er bij. Glashard
ontkende ze dat ik had gezegd dat het voor een klant was. Het feit dat ik zelf borg stond voor het welzijn van het dier,
werd als niet terzake doende van tafel geveegd. Toen ik zei, dat ik dan het dier op mijn naam mee zou nemen, werd er schamper
gelachen en gezegd dat ze nu toch al wisten dat ik het zou "weggeven". En telkens kwamen ze met hetzelfde argument...
"dat zijn nu eenmaal de regels." Gesubsidieerde regels...... Waarvan een konijn die nu een goed huis had kunnen hebben,
als ze maar even de moeite hadden genomen om te kijken wie ik was, nu de dupe van is. Ik was boos maar vooral ook verdrietig
omdat ik zo op mijn dierenhart was getrapt!
Ik heb vanmiddag contact gehad met Bianca Adegeest van opvang Animalhome in Zoetermeer. Zij had afgelopen zondag
een gecastreerde ram in huis gekregen. En ik was tegen een vrijwillige bijdrage van harte welkom om het dier op te halen.
En dat hebben Frits en ik gedaan. Zijn castratie is nog zo kort geleden dat de kennismaking nog even door de tralies heen moet!
Maar ik heb er goede hoop op dat dit een prachtig stel gaat worden! Opnieuw werd ik geconfronteerd met regeltjes en wetten
in asiels, waar dieren soms de dupe van worden. Maar gelukkig ook met een warme vrouw bij wie ik wel welkom was en haar
dierenhart op de juiste plaat draagt.
Ze doen machtig goed werk in de asiel's, maar bij dit asiel zijn ze wel erg zielig bezig!

17-07-2008
Vanmorgen ging de telefoon. Op zich niets vreemds, want in deze dagen gaat hij nogal eens. Maar dit was anders.
"Spreek ik met het pension voor konijnen? Ik heb een beetje rare vraag...." Zeg het eens, vroeg ik gelijk nieuwsgierig.
Of ik wilde helpen om het geslacht te bepalen van vier babykonijntjes!! Ze hadden zelf ook al wel gekeken maar
werden het er maar niet over eens! En zo gebeurde het dat ik binnen tien minuten konijn op tafel
had staan!! :)

En wat een plaatjes! Eén voor één nam ik hen op en kon het alleen maar eens zijn met wat ze zelf al dachten.
Wat was ik blij dat ze dachten dat ze me nodig hadden, want dit maak ik toch ook niet iedere dag mee. En ze
zijn allemaal al goed onderdak!! Ik heb me dus gedragen en er geen ééntje achterover gedrukt!!

Toch wel erg braaf van mij als je die koppies ziet!!

08-07-2008
Een kleine stilte voor de storm wat Ceutelaars betreft. Maar de telefoon staat de hele dag roodgloeiend!
Van die last-minute baasjes die denken nog even een plekje te kunnen scoren. Niet dus! En me dan ook
nog zeer onvriendelijk toevoegen dat ze het konijn dan wel voor mijn deur dumpen! Wat zijn sommige mensen
toch gek op hun huisdier... Elk jaar is het weer hetzelfde liedje. Alles geregeld voor de vakantie ...o ja, wat doen
we nu met Flappie dit jaar? Trek het je niet aan als je konijn toevallig Flappie heet hoor!! Maar ik wordt er
wel een beetje verdrietig van.
Morgen komen de eerste vakantiegangers weer onze deur in. Als het weer nou ook eens een beetje mee
wil werken met een graadje of 23, dan maken we er met zijn allen weer een gezellie feestje van in het CeutelCot!!!

Nog een leuke roddel? Alex, weten jullie nog?, die zoon van ons die nu op zichzelf woont, heeft zijn E gehaald en mag
nu op de grootste vrachtauto's gaan rijden die er zijn! En het mooiste daarvan is, dat alle examenstress met deze
E dus ook de deur uit zijn! Goed gedaan Jochie!!! :)

Horen jullie me even niet? Dan ben ik een zomervakantie aan het door-Ceutelen!!!

07-06-2008
Soms doen wij hier verstoppertje.....

Bolleke gaat zich dan verstoppen en ik moet haar zoeken! Want in verstoppen is Bolleke héél goed!!
Ze sjouwt haar lekker hapjes met zich mee, want het kan wel eens heel lang kan duren voor ik haar vind!

                        Maar dat valt best wel mee hoor!! :) En als ik haar vind krijgt ze wel een hele dikke knuffel voor haar
                        pogingen, want ik vind haar zo vreselijk lief!!!

04-06-2008

Gisterenavond hebben wij, tot ons grote verdriet, Blacky in moeten laten slapen. Na 13 jaar een trouwe schaduw achter me te hebben gehad, is het nu leeg en kaal. Velen van jullie kende hem als het hondje wat niet op kon houden met blaffen als jullie een voet over de drempel zette. Maar een deel van jullie wisten ook wat een gehoorzame, lieve en trouwe viervoeter ik aan hem had. En hoe gek ik op hem was.
Hij was mijn maatje en samen liepen we heel wat kilometers af. En tijdens die wandelingen kon ik bij hem kwijt wat ik nooit bij iemand anders had kwijt gekund. Mijn mobiel bleef thuis, die tijd was van hem en mij. Hoe druk ik het ook had. Bij hem en onze wandelingen vond ik mijn dagelijkse brok ontspanning.
Maar ook de wandelingen die we met zijn drieën maakte, zijn ons zo dierbaar. Frits voorop, dan Blacky en achterop kwam ik. Blacky zelf hield deze formatie in stand. Bleef hij even achter voor een snuffelpauze, dan holde hij snel terug naar zijn plekje tussen ons in.
De glans van de grote wandelingen zal voor ons even weg zijn.

Vorige week bleek uit röntgenfoto's van zijn koppie dat daar iets groeide wat er niet thuis hoorde. En zo vielen voor ons heel wat puzzelstukjes op zijn plaats. Ook gisteren hield hij nog dapper vol om het samen gezellig te hebben, maar zijn lijfje was zo op, dat hij amper meer op zijn pootjes kon staan. Gisterenavond hebben we hem laten gaan. Het was tijd.... maar wat doet zo iets ongelofelijke pijn....

Wie moet me nu waarschuwen als jullie voor de deur staan.............?

31-05-2008
Soms, heel soms, schiet er bij mij wel eens een heel lelijk woord uit! Vandaag was het weer eens zover! Gisteren kwamen er
de nodige logeetjes binnen. Allemaal buiten konijntjes. En allemaal gastjes die ik nog niet kende. Tijd om buiten te spelen!
Flappie en Fluffie gingen samen de buitenren verkennen en toen ik het idee had dat ze zich op hun gemak voelde, ging ik ook
weer mijn eigen gangetje. Na een poosje liep ik niets vermoedend naar achteren met een bakkie koffie en toen........

Mijn hart hield even op met kloppen, om daarna op dubbele snelheid verder te gaan. Toen zag ik een neusje op een neer gaan
en bleek deze dame gewoon even een klein dutje te doen! Gelukkig verstaat ze geen mensentaal, want ze had me vast nooit
meer aangekeken! Tjonge zeg, wat was dat schrikken!!